Et gaudium mihi et solacium in litteris

Et gaudium mihi et solacium in litteris

Data est mihi omnis potestas in caelo et in terra

Da, quod iubes, et iube, quod vis

Omnium rerum homo mensura est

Factum obiit, monumenta manent

Qui in utero est, pro iam nato habetur

Quid agis, dulcissime rerum?

Cultura animi philosophia est

Gratis datur, gratis reicitur

Homo antiqua virtute et fide

Errorem cum lacte nutricis sugimus

Fallacia fictae universalitatis

Grandis abit flatus modica pluvia superatus

Tempus edax rerum tuque, invidiosa vetustas, // omnia destruitis!

Quod capimus, perdidimus, quod quaerimus, habemus

Deus in adiutorium meum intende, Domine ad adiuvandum me festina

Homo pistrino dignus

Nihil volenti difficile est

Quae fuit durum pati, meminisse dulce est

Operta quae fuere, aperta sunt

Laudato pavone superbior


Menu

Sed libera nos a malo
In quarto
Bis orat, qui cantat
Consentire videtur, qui longo tempore patitur
In gulam da!
Sine arbitris
Quod decet, honestum est, et quod honestum est, decet
Saepe grandis natu senex nullum alium habet argumentum, quo se probet diu vixisse, praeter aetatem
Saepe aliud volumus, aliud optamus
Facit
Bona mors est homini, vitae quae exstinguit mala
Audire verum timet
Bona fama in tenebris proprium splendorem obtinet
Quidquid quaeritur, optimum videtur
Cursus naturae est uniformis
Vitae via virtus
Tam malorum quam bonorum longa conversatio amorem gignit
Ego primam tollo, nominor quoniam leo
Quid furor pacem convertit in arma?
Publico bono