Ad extremumIn maiorem cautelam Ne medicina quidem morbos insanabiles vincit Virtutem primam esse puta compescere linguam! Constantis est nullo casu perturbari neque aut spe aut metu de suscepta sententia deterreri Di, talem avertite casum Dies ater Sine verecundia nil rectum esse potest, nil honestum Te, libertatem, laudamus Rapiamus, amici, occasionem de die! Fortuito quodam concursu atomorum Verberibus muta admonentur Satietas parit ferociam Homo est animal coniugale Movemur, nescio quo pacto, locis ipsis, in quibus eorum, quos diligimus aut admiramur, adsunt vestigia Bene qui latuit, bene vixit Puncto saepe temporis maximarum rerum momenta vertuntur Per alta virtus it Dum Roma stabit, mundus stabit Quodcumque sibi imperavit animus, obtinuit Quidquid recipitur, ad modum recipientis recipitur |
MenuScelerum mater avaritiaInterdum sub nomine pacis bellum latet Non potuit dividi a Deo anima nisi peccando, nec corpus ab ipsa nisi moriendo Minuentur atrae carmine curae Os homini sublime dedit Multa paucis Argumentum a maiori ad minus Iudicis est recti nec munere, nec prece flecti Non ergo felicem faciunt divitiae Omnium animos immortales esse, sed fortium bonorumque divinos. Cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnium caritates patria una complexa est Peior avis aetas Usque ad consummationem saeculi Age, quod agis Melius apud bonos quam apud fortunatos beneficium collocatur Satis superque Quidquid quaeritur, optimum videtur Bene sentire recteque facere satis est ad bene beateque vivendum Fastus inest pulchris, sequiturque superbia formam Gradus ad Parnassum |