Inopiae desunt multa, avaritiae omnia

Inopiae desunt multa, avaritiae omnia

Pessimus quidem pudor est vel parsimoniae vel paupertatis

Philosophia enim potest simulari, eloquentia non potest

Ego primam tollo, nominor quoniam leo

Magnam vim habet ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo

Mitte iocos

Magis creditur duobus testibus affirmantibus, quam mille negantibus

Dum vires annique sinunt, tolerate labores! // iam veniet tacito tarda senecta pede

Bonum esse melius est quam divitem esse

Quid est tam populare quam pax?

Quod erat faciendum

Semper vero esse felicem et sine morsu animi transire vitam ignorare est rerum naturae alteram partem

Quae non posuisti, ne tollas

Homo faber

Ambitiones causae evertendae rei publicae solent esse

Insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, ultra quam satis est virtutem si petat ipsam

Ex undis divitiae

Volenti nil impossibile

Nanum cuiusdam Atlanta vocamus

Non omnia eidem dii dedere


Menu

Bona valetudo iucundior est iis, qui e gravi morbo recreati sunt, quam qui nunquam aegro corpore fuerunt
Anima Christi, sanctifica me
Quid timeas? |Caesarem vehis Caesarisque fortunam
Ad audiendum verbum
Nihil arduum fatis
Arbitris remotis
Audire verum timet
Apud bonum iudicem argumenta plus quam testes valent
Quod oculus non videt, cor non desiderat
Ne sit sane summum malum dolor, malum certe est
Bene qui latuit, bene vixit
Famam extendere factis, hoc virtutis opus
Quare si pace frui volumus, bellum gerendum est?
Pergam turbare porro: ita haec res postulat
Qui multa sunt perpessi, facilius ferunt, quidquid accidit
Falsus honor iuvat et mendax infamia terret // non nisi mendosum et medicandum
Bona diagnosis, bona prognosis
Horresco referens
Stulte, quid insanis, fulvum qui congeris aurum?
Philosophia bonum consilium est