Novum et ad hunc diem non auditum

Novum et ad hunc diem non auditum

Quodcumque sibi imperavit animus, obtinuit

Frustra niti, neque aliud fatigando nisi odium quaerere, extrema dementia est

Aut liberi aut libri

Omissis iocis

Initium sapientiae timor Domini

Gaudet equis canibusque et aprici gramine campi

Homo in artibus eruditus

Lauda parce, vitupera parcius

Quid agis, dulcissime rerum?

Homo artifex

Non in loco ridere pergrave est malum

Homo multi consilii

Quod iuratum est, id servandum est

Quod non licet feminis, aeque non licet viris

Primo diluculo surgere saluberrimum est

Sed tempore ipso tamen apparet veritas

Homo proprium est id, quod est secundum rationem

Inopem me copia fecit

Aut Caesar aut nihil

Ingenium caeleste suis velocius annis surgit


Menu

Bonis nocet, si quis malis pepercit
Qui plus propter virtutem nobilitatemque possunt, eo minus, quantum possint, debent ostendere
Homo multarum litterarum
Quid brevi fortes iaculamur aevo multa?
Quae haec est fabula?
Libet licet
Ne perdiderit, non cessat perdere lusor
Argumentum a maiori ad minus
Ne quid detrimenti iustitia capiat
Quae tua sunt, tibi habe; quae mea, redde mihi
Utilitas publica privatae praeferri debet
Plus adoratur sol oriens quam occidens
Saepe ignoscendo das iniuriae locum
Homo est dominus membrorum suorum
Primo diluculo surgere saluberrimum est
Quod parcus quaerens, effundit prodigus haeres
Id viri est officium; fletus muliebri ingenio additus
Quod suavius amicitia?
Vigilandum est semper, multae insidiae sunt bonis
Laetiores videbis, quos numquam fortuna respexit, quam quos deseruit