Bonum initium est dimidium facti

Bonum initium est dimidium facti

Bonum est, quod omnes appetunt

Experientia est mater studiorum

Usque ad finem

Apertae musarum ianuae

Tempus tribus partibus constat, praeterito, praesente, venturo

Ad gustum

Corpus delicti

Quod petis, hic est

Tam malorum quam bonorum longa conversatio amorem gignit

Homo animal sociale

Nec Deus nec homo est solitarius

Pallida mors aequo pulsat pede pauperum tabernas regumque turres

Ex tempore (dicere)

Avaro tam deest, quod habet, quam quod non habet

Volentem ducunt, nolentem trahunt

Gaudent esse rogatae

Virtus caritatis pignus

Vir bonus semper tiro

Quod difertur, non aufertur

Sine ira et studio


Menu

Bonum commune est melius quam bonum unius
Homo gloriam adpetens saepe a virtutis via deflectit
Etiam si Cato dicat
Spiritus flat, ubi vult
Dies faustus
Nequam in sinu gerit
Bene merenti fecit
Ne quid detrimenti iustitia capiat
Beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiam, quoniam ipsorum est regnum caelorum
Semper plus metuit animus ignotum malum
Homo multarum litterarum
Dii deaeque! quam male est extra legem viventibus! quidquid meruerunt, semper exspectant
Facio, ut facias
Laetius est, quoties magno sibi constat honestum
Nam nulli tacuisse nocet, nocet esse locutum
Id genus omne
Bona diagnosis, bona prognosis
Dei laneos pedes habent
Amat pacem Phidias
Tota huius mundi concordia ex discordiis constat